در روايت آمده : وقتى فاسق را مدح كنند غضب حق به جوش مىآيد « 1 » ! و نيز آمده : بزرگ‌ترين وزر و و بال تعريف از اشرار است « 2 » و نيز آمده : چون فاجر و بدكار را مدح كنند عرش به لرزه آيد و غضب ربّ متوجه مدّاح گردد « 3 » . بياييد دل از غير حق برداشته و زبان از مدح و وصف و تعريف و تكذيب و مذمّت بى جا پاك و لحظه لحظه وقت و عمر را صرف ثنا و ستايش حضرت حق كرده كه تجارتى سودمندتر از اين نيست كه جز خدا تكيه‌گاهى نيست و غير حضرت او جز مخلوق ضعيف ، چيزى نيست . هر سو كه دويديم همه سوى تو ديديم * هرجا كه رسيديم سر كوى تو ديديم هر قبله كه بگزيد دل از بهر عبادت * آن قبله دل را خم ابروى تو ديديم هر سرو روان را كه در اين گلشن دهر است * بر رسته به بستان و لب جوى تو ديديم تا مهر رخت بر همه ذرات بتابيد * ذرات جهان را به تك و پوى تو ديديم در ظاهر و باطن به مجاز و به حقيقت * خلق دو جهان را همه رو سوى تو ديديم هر عاشق ديوانه كه در جملگى توست * بر پاى دلش سلسلهء موى تو ديديم از مغربى احوال مپرسيد كه او را * سودا زدهء طرّهء هندوى تو ديديم

--> ( 1 ) - محجة البيضاء : 5 / 283 ، كتاب آفات اللسان . ( 2 ) - غرر الحكم : 479 ، حديث 10998 . ( 3 ) - تحف العقول : 46 ؛ بحار الأنوار : 74 / 152 ، باب 7 ، حديث 84 .